พ่อรับพี่ชายมาเลี้ยง จนพ่อแม่ที่แท้จริงหาพี่เจอ แต่แล้วพี่ก็พูดในสิ่งที่พ่อแม่ได้ยินถึงกับปล่อยโฮ!

ความผูกพันอาจจะเข้มข้นกว่าสายเลือดก็ได้..

        เมื่อไม่นานมานี้เว็บไซต์ต่างประเทศได้เปิดเผยเรื่องราวหนึ่งโดยระบุว่า .. "พี่ชาย" เป็นเด็กที่พ่อแม่ซื้อมาเป็นความลับของบ้านมาโดยตลอด แต่มีอยู่ครั้งนึงตอนกำลังนั่งกินข้าวกันพี่ก็ถามพ่อกับแม่ว่าทำไมกรุ๊ปเลือดของเขาไม่เหมือนพ่อกับแม่ พ่อไม่รู้จะโกหกยังไงก็เลยยอมบอกความจริง

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        ก่อนที่เราจะเกิด ตอนที่พ่อกับแม่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ ทำยังไงแม่ก็ไม่ท้องสักที พ่อไม่ทันใจก็เลยไปซื้อเด็กมาเลี้ยง จริงๆแล้วการรับเด็กมาเลี้ยงฟังดูดี แต่พูดกันตามตรงก็คือมันคือการซื้อเด็กที่มีคนไปลักพาตัวมา เพราะว่ามันเป็นเรื่องผิดกฎหมาย พ่อแม่ก็เลยไม่เคยบอกให้ใครรู้

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        พ่อเล่าว่าตอนที่รับพี่ชายมาเลี้ยงเขายังอายุไปถึงสัปดาห์ตัวผอมๆเล็กๆ ได้ยินว่าโดนขโมยมาจากในโรงพยาบาล พ่อต้องการดูแลพี่ชายอย่างดีก็เลยไปขอร้องคนมากมายให้แบ่งนมแม่มาให้ กลางดึกคืนหนึ่งพี่ชายเป็นไข้สูงหมดสติไป พ่อตกใจมากรีบพาพี่ชายไปส่งโรงพยาบาลทั้งๆที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อด้วยซ้ำ แล้วก็เฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ได้หลับได้นอนอยู่ 1 วัน 1 คืนเต็มๆ พ่อบอกว่าตอนรับพี่ชายมาอยู่ด้วยท่านรู้สึกผิด เหมือนไปสนับสนุนให้คนชั่วขโมยลูกคนอื่น พ่อแม่ของเด็กคงจะร้อนใจมาก พ่อก็เลยเอาความรู้สึกผิดมาเปลี่ยนเป็นความรักดูแลพี่อย่างดี

        ต่อมาคุณย่าพยายามหายาดีมาต้มให้แม่กินจนสุดท้ายท่านก็ตั้งท้องเรา เราเกิดมาตอนพี่ชายอายุ 5 ขวบ ตอนเล็กๆเรากับพี่ไม่ค่อยถูกกันนัก เพราะเรารู้สึกว่าในสายตาของพ่อมีแต่พี่ ทุกครั้งที่เงินเดือนออกพ่อจะคิดถึงพี่ชายเป็นคนแรก เราก็งอนจนไม่ยอมกินข้าวเย็น แต่พี่ก็ยอมเรามาตลอด จะเอาของเล่นที่พ่อซื้อให้มาให้เราเล่น ต่อมาพอโตขึ้นเริ่มรู้ความ ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพี่ก็ดีขึ้น มีอยู่ครั้งนึงเราถูกแกล้งที่โรงเรียน เราจำได้แม่นว่าพี่ชายโกรธเข้าไปต่อยกับพวกนั้นแทนเรา แถมพอกลับมาบ้านก็โดนพ่อตีอีก แต่พี่ก็เก็บทุกอย่างเงียบไว้ ไม่พูดว่าปัญหาเกิดจากเราสักคำ

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        เพราะงั้นตอนพ่อพูดว่าซื้อพี่มาเราตกใจมาก คิดไม่ถึงว่าพี่ที่รักและดูแลเราอย่างดีมาตั้งแต่เล็กๆจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ แต่แล้วยังไงล่ะ ความรู้สึกตลอดหลายปีที่ผ่านมาต่างหากที่เป็นเรื่องจริง

        แต่พอพี่ชายโตขึ้นก็แอบตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงโดยไม่บอกพ่อกับแม่ มีอยู่ครั้งนึงเราใช้คอมที่บ้านเล่นเกมส์แล้วเห็นว่าแอคเค้าท์ของพี่ล็อกอินอยู่ก็เลยแอบเข้าไปดู แล้วก็เห็นว่าพี่แอดกลุ่มตามหาญาติไว้เยอะแยะ แต่ปกติพี่ก็จะแสร้งทำเป็นปกติเหมือนเมื่อก่อนทุกอย่าง

        แม้ว่าครอบครัวเราเวลานั่งกินข้าวด้วยกันจะเหมือนเมื่อก่อนมีเรื่องราวมากมายที่คุยไม่หมดไม่สิ้นพร้อมเสียงหัวเราะ แต่บ่อยครั้งที่มองไปเห็นพี่ชายก้มหน้าเราก็รู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        แล้ววันนึงพ่อแม่ที่แท้จริงของพี่ชายก็มาปรากฏตัวที่หน้าบ้านด้วยความช่วยเหลือของตำรวจ เรารู้ว่าวันนี้ต้องมาถึงในสักวัน ตอนที่พี่ชายทำความรู้จักกับพ่อแม่เขาเราร้องไห้ออกมาอย่างอดไม่ได้ วินาทีนั้นเองที่เราเพิ่งรับรู้ได้ว่าสิ่งที่พ่อแม่ทำมันผิดแค่ไหน เขาทำให้ครอบครัวนึงแตกแยก และเราเองก็เห็นแก่ตัวไม่อยากให้พี่ชายกลับไปหาครอบครัวที่แท้จริงของเขา เราไม่อยากเสียพี่ชายที่อยู่ด้วยกันมาตลอด 20 กว่าปีไป

        ตอนแรกเราคิดว่าพอพี่ชายเจอพ่อแม่ที่แท้จริงแล้วเขาก็จะไม่กลับมาอีก แต่พี่กลับขอร้องพ่อแม่ที่แท้จริงของเขาว่า เขาอยากอยู่กับพวกเราต่อ เขาอยากให้พ่อแม่แท้ๆของเขาเข้าใจจิตใจและความรู้สึกของพ่อแม่เราที่เลี้ยงดูและผูกพันกับเขามา 20 กว่าปี เขาอยากมีพ่อ 2 คน แม่ 2 คน

        พ่อกับแม่เราที่ยืนข้างๆ พูดอะไรไม่ออกก็ร้องไห้โฮออกมาทันที นี่เป็นครั้งแรกในรอบ 20 กว่าปีที่เราเห็นพ่อร้องไห้

แปลและเรียบเรียงโดย LIEKR

ที่มาของเนื้อหา : www.liekr.com